• Home

  • Cliënten aan het woord

     

    Het verhaal van Ron: “Alles weer op de rails”

    Client RonHet leven had voor Ron niet alleen maar zonneschijn in petto. Maar hij heeft nu alles weer op de rails, dankzij Stoed. Daar is hij blij mee. Dit is het verhaal van Ron.

    Ron is sinds 2004 cliënt bij Stoed. Hij had toen vele jaren met allerlei relationele problemen achter de rug. Ook verloor hij beide ouders. Uiteindelijk raakte Ron zelfs dakloos. Na opname in GGZ Delfland kwam Ron in de hulpverlening terecht. Hij kreeg een indicatie voor een plek in sociaal pension Het Klooster. Daar woonde hij anderhalf jaar.

    Eigen woonruimte
    In die periode werden ook zijn financiën en schulden aangepakt samen met budgethulp. Dat maakte de weg vrij naar een eigen huis. Na een korte periode in het centrum van Maassluis, kreeg Ron de beschikking over woonruimte in De Schuurhof, vlak bij het kantoor van Stoed. “Ik woon hier heerlijk rustig, geen buren boven mij en in de buurt alles wat ik nodig heb. Inclusief begeleiders van Stoed. Ik blijf hier totdat ik word weggedragen.”

    Activiteiten
    In de loop van de tijd heeft Ron veel vrienden gemaakt in 'De Inloop', dat later werd verplaatst naar Buurtcentrum ‘De Hooftzaak’ even verderop. Hij komt daar veel en doet er ook vrijwilligerswerk. “We kunnen hier veel doen zoals schilderen, houtbewerken, biljarten en klaverjassen. Ron kookt graag zelf thuis maar komt hier af en toe eten. “Als je in een dip zit, kun je hier altijd iemand aanschieten; collega-cliënten of begeleiders.”

    “Ik denk wel eens, wat zou ik moeten doen als dat er niet geweest was. Dan zit je toch de hele dag voor de tv te hangen. Het is voor ons heel fijn dat het er is. Er is altijd wel iemand aanwezig, je kunt er de krant lezen en een bakkie doen. En als andere jongens komen, gaan we klaverjassen.” Ron ziet zijn toekomst zonnig in. Dankzij Stoed.

      

    Het verhaal van Eelke: “Bijna volwassen…”

    client EelkeTotaal in de put, het geloof in eigen kunnen volledig verloren. Veel schulden en schuldeisers, gokverslaafd en totaal geïsoleerd. Daarbovenop nog een grote huurschuld. Tot tweemaal toe probeerde hij er een einde aan te maken. Toen kwam de woningbouwvereniging in actie. Een directe oplossing voor alle problemen was er daarmee nog niet, maar wel een adres: "jij gaat naar Stoed". Dit is het verhaal van Eelke.

    Eelke kwam niet goed uit zijn jeugd: alles mislukte altijd, niets ging goed, niets kon, niets mocht. Of, zo als hij zelf zegt: "ik ben niet volwassen geworden". Het overlijden van moeder en vader moest hij alleen verwerken. Het bracht hem in een isolement. Vooral toen vlak daarna zijn beste vriend overleed. Hij had geen werk en vrijwel niemand om zich heen. Rond 2004 liep het helemaal mis. Voor zijn eigen gevoel kon hij geen kant meer op. Tegen de woningbouwvereniging zei hij: “Jongens, ik wil betalen, ik zal betalen en ik moet betalen, maar ik weet niet hoe ik eruit kom.”

    Voorwaarde
    Ondanks de hoge huurschuld zette de woningbouwvereniging hem niet uit zijn huisje. Voorwaarde was wel dat hij zich zou aanmelden bij Stoed in Maassluis. Daar kreeg hij een intakegesprek en werden de zaken op een rijtje gezet. Budgethulp werd ingeschakeld en ging aan de slag met schuldeisers. Eelke kreeg daarnaast een vaste woonbegeleider.

    Dat was het keerpunt, al was Eelke daar nog lang niet van overtuigd. “Minstens een stuk of 15 schuldeisers, die een kleine 26.000 euro van je willen hebben. Dat is een hoop hoor. Dus sceptisch was ik wel. Maar ik wilde ook iedere strohalm aanpakken. Zo kwam ik iedere dag naar Maassluis. Die gesprekken gaven me na verloop van tijd rust, eindelijk. Niet dat het allemaal zo snel ging, dat proces vergt tijd en ik ben natuurlijk niet de enige cliënt."

    Om Eelke’s isolement te doorbreken ging hij bij Stoed creatief aan de slag, vooral schilderen. Dat gaf ook rust. “Ik was letterlijk een spanningsjunkie. Je denkt dat je dat nodig hebt. Achteraf weet je wel beter.”

    Sleepboten
    “Ik voelde me in die tijd als een gestrand schip waar veel sleepboten naar toe kwamen om mij vlot te trekken. Op een bepaald moment dreef ik zelf weer. Daar heb ik later ook een schilderij over gemaakt, dat ik ooit nog eens aan Stoed ga geven.”

    Het gaat nu veel beter met Eelke. De schulden zijn weg, hij heeft werk. Hij heeft zijn eigen kracht weer gevonden. “Daarom kom ik nog dolgraag bij Stoed, gewoon om de mensen te laten zien wat van mij geworden is. Stoed doet zo verschrikkelijk goed werk. Stoed is een veilige haven, voor een heleboel mensen. Ook aan mijn geloof heb ik veel te danken. Leny Lievaart, sociaal werkster vanuit de kerk, heeft mij veel gesteund. En Eelke is ervan overtuigd dat zijn ouders daarboven hem nu de steun geven die er vroeger niet was. Daardoor merkte hij dat zijn eigen kracht, ver weg verstopt, er wel degelijk nog is en hij er ook weer bij kan. Een ander steunpunt was kerkpenningmeester Kees Leerdam.

    Volwassenheid
    Op 1 januari 2010, bereikte Eelke een mijlpaal. “Ik raakte definitief uit de schulden, het meeste terugbetaald, de rest kwijtgescholden. En ik ga straks de laatste stap in mijn leven doen naar volwassenheid, ik ga een maagverkleining krijgen. Want die buik zit in de weg, die buik is een stressbuik, ook daar zat een verslaving. Dat kan ik zelf nog niet alleen oplossen, daar heb ik dus die maagverkleining voor nodig. Dat is mijn laatste stap naar, zoals ik dat zie, mijn volwassenheid.”

    Inmiddels is Eelke actief: heeft veel vrijwilligerswerk gedaan, had af en toe korte baantjes en werkt nu bij de WRT, onderdeel van de Roteb. Ik begon steeds meer dingen te ondernemen, ook voor mezelf, voelde me sterker worden en gesteund. Dankzij al die fantastische mensen bij Stoed en daarbuiten.” Uit dankbaarheid heeft Eelke hen allemaal een schilderij van eigen hand gegeven.